Serafín Marcos demostra empiricamente que Lois Pereiro aínda vive connosco
Lois Pereiro ofrece unha poesía profunda, difícil, hermética que distancia os lectores e evita unha identificación inmediata e directa. Esa é a percepción que recollemos todos. Ben, todos non, Serafín Marcos, non. Este home, que xa é a segunda vez que nos visita, é un mago da poesía. Capta a esencia da mensaxe, o ritmo musical de cada verso, a plasticidade da idea, …
A sorpresa, o ritmo frenético, a combinación de recursos (escenificación, imaxes, música, movemento, …) convértese nunha estratexia modelo para achegar a poesiá ao alumnado. Xamais pasa de incógnito a interpretación de Serafín. O rabecho de pelo que nos deixa cada ano redondea una performance xenial.
Ánimo, Serafín!! Sigue con esa enerxía transgresora.
O vídeo da actuación é unha excelente mostra do seu xenio artístico.
Este ano o Día das Letras Galegas está adicado a Lois Pereiro.
Lois Pereiro, nado en Monforte de Lemos en febreiro de 1958, está considerado un mito da poesía galega contemporánea. Formou parte do denominado Grupo de Amor e Desamor, un conxunto de dez poetas da talla de Pilar Pallarés, Lino Braxe, Manuel Rivas, Mato Fondo, Xavier Seoane, Fenán-Vello... A súa obra fai del un autor de culto e representa a renovación e o achegamento aos lectores máis novos.
Para saber mais sobre Lois, tesdes aquí unha serie de ligazóns coa súa biografía, recursos didácticos e demais. Só tedes que picar enriba deles.
Neste ano 2010, adicase a Uxío Novoneyra aquel poeta excepcional, o da poesía íntima e paisaxística, pero tamén combativa: Os Eidos, Muller ao lonxe, Elexías do Caurel e outros poemas, Viet Nam canto, Letanía de Galicia, Poemas caligráficos, Os Eidos 2, Do Courel a Compostela, entre outros, demostraron dabondo a súa valía poética.
Novoneyra desenvolveu un importante labor como recitador, tarefa na que foi un consumado mestre. Foi presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega e está considerado un clásico por lectores e crítica, chegando ao cumio da poesía galega de todos os tempos.
“Eu era fillo dunha terra e dun pobo que a moldeaba de acordo á súa paisaxe, coa súa estética, e tamén era fillo de todos os pobos do mundo”, dicía Eugenio Novo Neira cando aínda non era coñecido como Uxío Novoneyra. Uxío, que foi como lle chamou Anxel Fole, e Novoneyra, pola costume da xente a xuntar os dous apelidos, cousa que a el nunca lle disgustou.
“Courel dos tesos cumes que ollan ao lonxe! Eiquí síntese ben o pouco que é un home…”, dicía sobre da Serra do Courel que tanto coñecía, no ano 1952, tres anos antes de editar “Os eidos, libro do Courel”
Agardando e desexando que o Día das Letras Galegas sexan todos os días, para todas e para todos, unha forte e agarimosa aperta poética e de irmandade.
Máis información : Accede á biografía completa dun dos máis destacados poetas do Século XX, a través das seguintes Webs:
Déixovos un vídeo co poema Viet Nam canto coa voz de Uxio Novoneira
O noso centro conmemorou esta data tan especial realizando varias actividades durante a semana do 10 ao 14 de Maio:
1.-Colocacion e visita á exposición sobre Uxío Novoneyra, nos corredores do edificio de Secundaria. Os cartaces desta exposición son os traballos que resultaron gañadores no concurso-exposición das letras galegas, promovido pola SXPL.
2.- Traballos e realización de muráis sobre a figura de Uxío Novoneyra.
